We hebben in de afgelopen jaren al het nodige geschreven over de Grand Prix in Bahrein. De puristen onder ons vonden en vinden dat de Formule 1 niets te zoeken heeft in het land, dat geen autosportachtergrond of geschiedenis heeft.
Anderzijds spreken we van een wereldkampioenschap en moet ondergetekende erkennen –zij het met de nodige moeite– dat Bernie Ecclestone niet echt iets verkeerd doet wat dat betreft.
Waar het fout gaat in Bahrein, is dat de GP voornamelijk een feestje is van de Soennitische elite aldaar. De gewone man, meerdeels Sjiitisch, mort en wil meer vooruitgang. Gaan we scherper kijken, dan moeten we toch de conclusie komen dat er de laatste 12 maanden nauwelijks over Bahrein is bericht.
Juist nu het internationale race-circuit het land weer aandoet, wordt er weer bericht over onrust en strengere maatregelen van het regime op deze opleving. Wanneer er een goed georganiseerde protestmars in Bahrein wordt gehouden, met alle verleende permissies, is het aantal protesterenden groter en verloopt de protestmars vredig.
Aan het eind van de dag echter, wanneer de meeste naar huis zijn gegaan, zijn er jongeren die problemen veroorzaken. Het belagen van politieagenten en politiebureau’s, auto’s in brand steken en zo verder. In Nederland hebben we gezien wat er in Haren gebeurde, waardoor de media woorden als “traangas” en “rubber kogels” aan u kan voorschotelen.
Waarom zou dat in Manama anders zijn?
Ja, er zijn nog steeds problemen in Bahrein. Het moet worden opgelost, namelijk een vreedzame manier. Zeker, er zijn doden en gewonden, en de rechten van de mensen zijn deels genegeerd. Dit is jammer en onacceptabel.
De kranten schrijven echter niet dat de protestmars niet gewelddadig verliep. De meeste mensen in Bahrein zijn afkerig van geweld, zoals elk normaal mens te wereld. In de ‘moderne wereld’ ontlenen kranten hun bestaanrecht aan de oplagecijfers. Ze bestaan niet [meer] om de waarheid te vertellen, iets wat ooit hun doel was.
Perceptie versus realiteit.
Enige vooruitgang is inderdaad geboekt om het verzoeningsproces verder te gaan. De oppositie [wie dat ook mogen zijn] is teruggekeerd naar de onderhandelingstafel, heeft de economie een beetje verbeterd, maar de meeste Bahraini blijven roepen om meer vooruitgang.
Dat mag, maar het regime zal ook haar macht willen behouden. Bang voor de invloed van Iran, wat tevens Sjiitisch is. En daarmee kom ik tot de kern van deze twist. De kern is dat het geen lokaal schermutseling is, doch dat Iran het de olietankers -40% van de tankers passeert dit punt- moeilijk kan maken om de Straat van Hormuz te gebruiken.
De VS heeft niet voor niets een marinebasis in Bahrein met ruim 4400 mannen en vrouwen.
Bernie Ecclestone en Jean Todt zijn de ‘decisionmakers’ in de F1. Ze willen niet worden betrokken bij de Bahreinse [en deels Amerikaans en Iranees] politiek. Desondanks hebben ze te maken met de perceptie die er bestaat, dat F1 op een of andere manier de Bahreinse overheid steunt en het geweld vergoelijkt.
Want dat het regime geweld gebruikt/misbruikt is wel bewezen!