Op de omloop van Suzuka vindt de Grote Prijs van Japan plaats, de op één na laatste wedstrijd van het seizoen 1989. Voorafgaand aan de wedstrijd kijkt iedereen uit naar het vervolg in de tweestrijd tussen McLaren-coureurs Alain Prost en Ayrton Senna om de wereldtitel. In de vorige wedstrijd in Spanje hield de Braziliaan zijn titelkansen gaaf door de race te winnen, waardoor hij nu met zestien punten achterstand naar Japan afreist. Senna dient beide nog resterende wedstrijden – Japan en Australië – te winnen om zijn titel te prolongeren, anders is Prost kampioen.
De kwalificaties zijn een herhalingsoefening van de rest van het seizoen: Senna rijdt met speels gemak naar zijn twaalfde pole van het seizoen, met meer dan anderhalve seconde voorsprong op zijn Franse teamgenoot/titelrivaal. De Ferrari’s van Gerhard Berger en Nigel Mansell volgen op de tweede rij al op meer dan twee seconden en het is dan al duidelijk dat niemand anders zich in het duel tussen de McLaren-rijders zal kunnen mengen. De Duitser Bernd Schneider plaatst achterin het veld voor het laatst in de geschiedenis een Zakspeed op de startgrid. Zijn race is echter al na één ronde gereden.
Bij de start razen de beide rood/witte bolides met Honda-krachtbron er meteen vandoor, doch Prost weet de spurt naar de eerste bocht te winnen en gaat als leider de wedstrijd in. Wat volgt, is een lange en adembenemende achtervolgingsrace van Senna, die 46 ronden lang duurt. Op dat moment ziet de Braziliaan plotseling een gaatje bij het insnijden van de chicane voor start en finish, en hij wurmt zich naast Prost. Wat volgt, is hét moment van het jaar en één van de meest gecontesteerde acties uit de hele Formule 1-geschiedenis. Prost wijkt lichtjes van zijn lijn af en toucheert Senna, waarop beide auto’s midden in de chicane tot stilstand komen. Terwijl Prost uit zijn auto stapt en aan de wandeling richting pits begint, verzoekt Senna de baanposten echter zijn auto vooruit te duwen. De Braziliaan weet zijn motor terug aan de praat te krijgen en vervolgt tot consternatie van iedereen de wedstrijd. Bij de botsing is zijn voorvleugel beschadigd, wat hem tot een pitstop dwingt en Alessandro Nannini (Benetton) aan de leiding brengt. Senna zet in de laatste ronden echter alles op alles en weet de Italiaan alsnog bij te benen en in te halen. Hij gaat als eerste over de meet, maar de podiumceremonie laat op zich wachten.
Na een twintigtal minuten is het echter niet Senna, doch Nannini die het overwinningspodium mag beklimmen. Omdat hij de chicane afgesneden heeft toen hij weer op gang geduwd werd, heeft de Braziliaan volgens de regels het circuit verlaten, wat voor de wedstrijdleiding voldoende is om hem te diskwalificeren. Alessandro Nannini pakt zo met het nodige geluk zijn eerste – en enige – Formule 1-zege, voor het Williams-duo Riccardo Patrese en Thierry Boutsen, Nelson Piquet (Lotus), Martin Brundle (Brabham) en Derek Warwick (Arrows). De diskwalificatie van Senna schenkt Alain Prost meteen ook zijn derde wereldtitel. Het is zijn laatste voor McLaren; in 1990 verhuist hij naar Ferrari. McLaren, dat er niet happig op is het startnummer 1 voor het volgend jaar kwijt te zijn aan zijn grote rivaal, tekent nog beroep aan tegen de diskwalificatie, doch tevergeefs. Het wordt nog een lange en hete winter met Senna en FISA-president Jean-Marie Balestre in de hoofdrol.
