Süddeutsche Zeitung sprak deze week, twee jaar na het vreselijke ski-ongeval van Michael Schumacher, met Sabine Kehm, de manager van de zevenvoudig wereldkampioen Formule 1.
Je zou je kunnen afvragen, waarom een gepensioneerde sporter, die bovendien al twee jaar buiten het zicht van het grote publiek is, een manager nodig heeft.
Maar wie de massahysterie rondom Schumi destijds van dichtbij heeft meegemaakt snapt dat wel. Waar Schumacher verscheen veranderden grote, volwassen kerels soms in kleine gillende bakvissen.
Schumacher verschijnt op het circuit van Monza, de dranghekken begeven het bijna. Schumacher moet racen op Hockenheim, geen andere mogelijkheid om daar te komen dan in haar kofferbak want massahysterie aan de poorten.
Ja, wie wereldwijd zulke reacties losmaakt bij zijn fans, die heeft ook nu, in deze omstandigheden een manager hard nodig.
Sabine Kehm, 51 jaar. Journalist van opleiding en achtergrond. Toen ze bij de Süddeutsche Zeitung werkte als sportverslaggever vroeg ze Willy Weber, de toenmalige manager van Michael Schumacher om een interview. Als antwoord op die vraag kreeg ze het aanbod om als persvoorlichter van Schumacher in dienst te komen. Na wat dubben stemde ze toe en sindsdien is ze de poortwachter naar de buitenwereld voor Michael Schumacher. In 2010 volgde ze Weber op als Manager.
Zij is een vriendelijke en slimme vrouw, aangenaam in de omgang. Maar als het moet, dan verandert ze in Schumachers vestingmuur.
En zo is het in de huidige fase van Schumachers leven, niemand krijgt iets te horen.
Als haar gevraagd wordt waarom de muur zo ondoordringbaar is, dan aarzelt ze even. Maar als het antwoord komt, dan is ze gedecideerd: Het kan momenteel niet anders. Wat we ook zeggen nu, het gaat alleen maar leiden tot meer vragen. Elk woord dat we naar buiten brengen creëert behoefte aan meer informatie. Het wordt dan niet meer rustig en rust, dat is wat de familie nodig heeft. Voor het ongeluk was Michael ook zeer gesteld op zijn privacy en toen vond iedereen dat prima.
Na het ongeval in december 2013 lag Michael enkele maanden in een coma. Sindsdien vecht hij voor herstel in zijn huis in Zwitserland. Voor het ongeval woonde hij daar rustig met zijn familie en de pers hield rekening met zijn privacy. Er werd niet geschreven over zijn privéleven en al helemaal niet over zijn kinderen.
Kehm: Hoe kan het nou, dat de pers er geen enkel probleem mee had, dat zijn privéleven werd afgeschermd voor het ongeval, en nu, na het ongeluk is het ineens vreemd dat we zijn privéleven afschermen?
Om te beginnen is iemands gezondheid het meest persoonlijke dat je zo’n beetje bedenken kunt. En over de vraag hoe het met Michael Schumacher gaat: ja, dat is niet zomaar in enkele woorden te vatten. Het is een doorgaand proces.