Zegetocht Melandri begon in Assen.
Het ventje Marco is nu een vent.
Marco Melandri mocht officieel nog niet eens op een brommertje rijden toen hij als 15 jarig broekie in Assen zijn eerste 125cc Grand Prix won. Nu is Melandri terug in Assen, maar deze keer hoort hij bij de grote jongens van de MotoGP.
Melandri herinnert zich 27 juni 1998 als de dag van gisteren. Het staat op zijn netvlies en hij zal het nooit vergeten. Ondanks dat hij ook al bar slechte TT’s reed, heeft Assen voor altijd een warm plekje in zijn hart. “Zoals je ook je eerste kus nooit vergeet.’‘
Hij weet nog precies hoe verlegen hij werd toen hij op het podium bloemen en de felicitaties kreeg van een juffrouw die drie koppen groter was dan hij. Het Hollands welvaren en de drie zoenen brachten de puber volledig van zijn stuk. “Ik was dat helemaal niet gewend’‘, blikt Melandri terug. “Ga eens na: iedere 15 jarige zou daarvan ondersteboven zijn.’‘
Het was een aandoenlijk plaatje: een klein ventje met roze haar, die bijna werd bedolven onder een enorme champagnefles en een gigantische bloemenkrans en zich hakkelend verontschuldigde dat hij geen woord Engels sprak. Hij droeg zijn zege op aan zijn moeder, die overleed toen hij een peuter was.
In de vijf jaar sinds die eerste zege volgden er nog 16. Marco Melandri is sindsdien 11 centimeter gegroeid (1,68), heeft gitzwart haar en een hip baardje. Hij spreekt vloeiend Engels en rijdt op een joekel van een Yamaha in de koningsklasse.
“Dat is nogal wat anders’‘, grinnikt hij. “De eerste keer dat ik op de zware 1000cc viertakt reed, wist ik niet wat me overkwam. De power van dat ding is enorm. Ik moet er niet aan denken dat ik daar als 15 jarige op had moeten rijden. Ik had ‘m niet de baas gekund. Ik heb nu vaak al moeite om de boel onder controle te houden. Op een 125 of 250cc machine was rijden in Assen lachen. Maar in de MotoGP zal het nog wel even vechten worden. Ik weet niet of ik het nu nog net zo leuk vind als vijf jaar geleden.’‘
In zekere zin was dat toen een mooiere dag dan de dag waarop hij wereldkampioen werd. “Toen ik in Assen op het podium stond, wist ik dat ik wereldkampioen kon worden. Dat was al een droom toen ik nog een kleuter was, Maar op dat moment realiseerde ik me dat als ik een Grand Prix kon winnen, ik net zo goed wereldkampioen kon worden.’‘ Dat was een algemeen heersend idee. Melandri werd na zijn zege in Assen gebombardeerd tot de grote Italiaanse belofte, de nieuwe Valentino Rossi en misschien wel beter. Melandri miste de titel in de 125cc op ��n punt, maar werd vorig jaar de jongste wereldkampioen ooit in de 250cc. Dit jaar debuteerde hij in de MotoGP. Het ventje van toen hoort nu bij de grote jongens, letterlijk en figuurlijk.
Zijn debuut in de MotoGP was nogal ongelukkig. Op Suzuka kwam hij zwaar ten val in de bocht die Daijiro Kato, in 2001 wereldkampioen 250cc, het leven kostte. Melandri hield aan de crash een gecompliceerde enkelbreuk over en miste de eerste races. Ondanks die tegenslag stond hij bij de Franse GP in Le Mans toch op het podium. Dat zegt iets over de capaciteiten van Melandri en rechtvaardigt de vraag hoe hoog hij wel niet in het klassement had kunnen staan zonder dat ongeluk.
“Dat heb ik me ook al afgevraagd, maar ik heb geen antwoord gevonden. Het zal vast beter zijn geweest, want ik ben nu veel energie kwijt aan de conditionele inhaalslag die ik moet maken. Maar ik durf niet te beweren dat ik al een race zou hebben gewonnen of zo.’‘
De crash en de gevolgen daarvan hebben ‘Macio’ niet anders tegen motorracen doen aankijken. Hij kende de gevaren al. “Toen ik zes was, brak ik mijn hand bij motorcrossen. Ik heb al zoveel gehad. Dat heeft me niet angstig gemaakt. Motorsport is nu eenmaal niet zonder risico’s. Maar dat maakt het ook juist zo spannend.’‘
Melandri is ondanks zijn jeugdige leeftijd opvallend volwassen. Hij geeft er blijk van over dingen na te denken. Hij maakt bewuste keuzes, die voor een miljonair van 20 niet zo voor de hand liggend zijn. Zo verruilde hij het levendige Londen voor het landelijke Derby. “Er wonen te veel Italianen in Londen’‘, verklaart Melandri. “Ik ben niet alleen om fiscale redenen uit Itali� weggegaan. In Ravenna wonen mijn familie en vrienden. De verleiding is daar te groot om elke avond op stap te gaan. Het is er te gezellig. Dat dreigde in Londen dus ook. Ik vind het platteland niet saai. Ik vind het fijn om het groen te zien als ik wakker word. Ik heb die rust ook nodig. De GP’s zijn heel intens. Gedurende die dagen leef ik op de toppen van mijn concentratie. Bovendien wordt de belangstelling voor mij steeds groter nu ik in de MotoGP rijd. Het is echt hard werken geblazen. Ik heb de rust tussendoor hard nodig.’‘
De MotoGP is bovendien een onderlinge prestigestrijd van de Italianen. Dit jaar rijden alle supersterren voor het eerst in dezelfde klasse. Melandri kon zich, onder meer als gevolg van zijn blessure, nog niet echt mengen in de strijd met zijn landgenoten Valentino Rossi, Loris Capirossi en Max Biaggi – niet geheel toevallig allemaal oud-wereldkampioen 250cc.
Maar dat duurt niet lang meer, denkt hij. “Natuurlijk wil ik graag de beste Italiaanse coureur zijn. Er is alleen ��n probleempje: om de beste Italiaan te zijn, moet je wereldkampioen worden. En dat is in de MotoGP nog niet zo eenvoudig.’‘
Bron: AD.
Met dank aan Natascha Kayser
Alles weten over Formule 1 in 2022?
Hier, op GP Pits brengt Formule 1 nieuws eneen F1 Magazine F1-seizone 2021 lees je alles over de races, voorbeschouwingen, nabeschouwingen en het brekende nieuws.
Op ons gratis forum lees je alles over formule 1 en nog veel meer. Meld je gratis aan en neem deel aan discussies over de mooiste sport van de wereld!