Max Emilian Verstappen, zoon van Jos en Sophie, geboren op 30 september 1997 debuteerde op 16-jarige leeftijd in de Formule 3, in het seizoen 2014.
Dat ging voorspoedig en daarom liet Red Bull hem in het kader van hun Talent Program alvast een paar officiële testrondjes rijden op de vrijdagsessies in de herfst van dat Formule 1 seizoen.
Want -zoals de kenner weet- Max had getekend voor ScuderÃa Toro Rosso voor de seizoenen 2015 en 2016. Max Verstappen zou op zijn 17de debuteren in Melbourne als Formule 1 rijder.
Een bulldozereffect. Eerst kies je voor F3 en dan blijk je er meteen Formule 1 bij te krijgen, binnen een jaar.
En de wereld wilde daarover iets kwijt.
Dat het een schande was, dat dergelijke kinderen losgelaten werden op het Formule 1 circuit.
Dat als dát kon, iedereen wel met een Formule 1 bolide zou kunnen rijden.
De FIA paste de regeltjes zelfs aan om het jongeren wat lastiger te maken de Formule 1 binnen te komen.
Het was maar goed, gezien de teksten van anderhalf jaar geleden, dat Max niet Jos Junior was gedoopt destijds in 1997, want dan zou hij nu waarschijnlijk nog als Joske of Josje door het leven gaan. Van Carlos kennen we slechts Kareltje als koosnaam.
Max werd heel vastberaden gebracht door de mensen van de Red Bull familie, waar ScuderÃa Toro Rosso deel van uitmaakt, evenals het Red Bull Junior Team. Helmut Marko, hoofd het Junior Team, Franz Tost, Teambaas van Toro Rosso, Christian Horner, teambaas en mede-eigenaar van Red Bull F1 Team, zelfs eigenaar Dietrich Mateschitz, allemaal verzekerden ze de wereldpers, dat Max Verstappen een uitzondering was omdat er zich eens in de dertig jaar nou eenmaal een uitzonderlijk talent aandient in de sport. Vergelijkingen werden heel voorzichtig, (zo van, je-moet-het-eigenlijk-niet-zeggen-maar…) getrokken met Fangio, Schumacher en Senna, Cruijff, Maradonna, Jordan.
Als je het ons vraagt, zijn die vergelijkingen een gotspe geweest en als ze zich nog voordoen nog steeds. Mannen als Ayrton Senna en Juan Manuel Fangio of Tazio Nuvolari een beetje gaan vergelijken met een jongen van 17-18 slaat helemaal nergens op.
Het legt een raar soort verwachting over de onbezorgde jeugd van zo’n jongeman en het is wellicht ook niet geheel kies naar dit soort oude heren, die een heupgordel nog postmodern zouden hebben gevonden. Die kerels reden in open auto’s over circuits als de Nordschleife waar geen enkele passieve of actieve veiligheidsmaatregel genomen werd, niet aan de auto, niet aan de baan.
Jonkheer Carel Godin de Beaufort heer van Maarsbergen, de roemruchte Nederlandse jonker, kasteelheer en racer kwam precies daar om het leven in 1964. Dood, tijdens een vrije training.
Nu zullen wij hier niet beweren dat je dood moet kunnen gaan om een held te mogen wezen, maar het waren beslist andere tijden, tot midden jaren negentig mag je wel zeggen dat de Formule 1 levensgevaarlijk was, daarna is het aantal dodelijke ongevallen in Formule 1 drastisch gedaald.
Maar we dwalen af, terug naar Max Verstappen.
Als hij na een paar races zijn billen eindelijk goed in de bodem van zijn bolide heeft staan stijgt het respect.
Hij doet inderdaad dingen met de auto die de mensen op de banken doet staan.
En als er iets mis gaat, (hij klapt in de bandenstapels nadat hij zijn linker voorwiel op het rechterachterwiel van Grosjean zet tijdens de Grand Prix van Monaco) dan bijt hij van zich af als Felipe Massa hem publiekelijk te kakken zet tijdens een persconferentie door hem afgemeten toe te voegen, dat Massa dan maar eens de beelden van Monaco vorig jaar terug moet gaan kijken, om te zien hoe hij het er die race zelf afbracht.
Felipe Massa, in zijn twaalfde jaar in Formule 1 kijkt voor het oog van de wereld even overweldigd en beschaamd naar de grond.
Deskundologen en zogenaamde F1 watchers zien in dit soort dingen van Max Verstappen de hand van de meester, de winnaarsmentaliteit van de ware kampioen.
Dat werd nog versterkt toen Max gemaand werd aan de kant te gaan voor zijn teamgenoot Sainz tijdens de finale van de grand prix van Singapore.
NOOOOO!!! gilde Max Verstappen in de boardradio. Dat gaf een stormvloed van steunbetuigingen en uitroepen van bewondering, helemaal toen het team, heel opmerkelijk, kort na de race bekendmaakte, dat het een verkeerde call was geweest.
Je zag Max gloeien van trots. En zijn vader ook.
Terecht natuurlijk, zo jong debuteren en dan steeds weer op een overwegend positieve manier de wereldpers bewegen om over je te schrijven of voor de televisie te bespreken, daar mag je best trots op zijn.
Maar. Een teamorder tegenspreken? Dat kan toch eigenlijk niet? De consensus (de mening van de meerderheid waar de meerderheid van de minderheid zich dan maar bij neerlegt) is inmiddels, dat Formule 1-grand-prix-racen een teamsport is.
Teamsport. Teamwork. Dus er zitten 25 mensen in Faenza de hele middag te rekenen aan de strategieën van het team, alles gebaseerd op naakte feiten. Actuele gegevens over bandenspanning en -slijtage, brandstofverbruik. Van alle teams. Tien man achter de schermen aan de pitmuur en in de garage. En dan ook nog een ervaren Franz Tost als teambaas.
Moeten we niet gewoon vaststellen, dat het feit dat Tost na die race zijn keutel introk over die teamorder te maken had met het hoge knuffelgehalte van een 17-jarige dare devil die toen een paar staaltjes inhalen al had laten zien waar iedere racefan bewondering voor had?
En moeten we niet gewoon vaststellen, dat die blik van Carlos Sainz toen inderdaad veelbetekenend bleek: zoiets van: Mijn tijd komt nog wel….
Want afgelopen zondag stond Carlos Sainz jr. te stralen dat hij vleugeltjes kreeg. Met zo’n gouden aureooltje van: “ik weet van niks hoorâ€. Natuurlijk was het pay-back time zondagmiddag in Melbourne.
Toen Max Verstappen doorkreeg, dat Sainz hem te slim afwas door heel tactisch een paar ronden voor hem te pitten in het derde deel van de race, vlogen de zekeringen uit Max’ doorgaans koele hoofd;
Hij kwam twee ronden later de pits inrijden zonder overleg en zonder dat hij binnengeroepen was. Niet vreemd, dat de pitstop dan de mist ingaat, de banden lagen niet klaar, men was verrast.
Nadat hij met een tijdsverspilling van zeven(!) seconden de baan opreed, kon hij áchter Sainz aanschuiven.
En toen beide Toro Rosso’s na een rondje of drie, vier Perèz in zijn Force India voorbijgestoken waren, kwam Sainz vast te zitten achter Jolyon Palmer van Renault. Met Verstappen in zijn kielzog. En die Palmer bleek in GP2 nogal wat ervaring te hebben opgedaan in verdedigende lijnen rijden; Sainz kwam er maar niet langs. Max Verstappen had die vijfde plek nog altijd in zijn hoofd. Daar kwam hij vandaan en nu reed hij hier op een elfde stek van Rosberg, die al een tijdje de leiding had.
En Max Verstappen begon -we weten het allemaal- een litanie af te steken in de boardradio die nog heel vaak als voorbeeld naar voren gehaald zal worden van hoe het nou eigenlijk niet moet. Iedere rijder weet hoe de boardradio openbaar is, we horen het allemaal. Goed, het gebeurt meer rijders, dat ze zaniken in de boordradio. Maar zo kenden we Max Verstappen toch niet?
Max moest er nú voorbij om het zelf dan maar eens te proberen. En: Ik had het nog zo gezegd!
En: Ik pushen de hele tijd en als ik er dan voorbij moet dan doet ie het niet
.
Nou goed, dat gebeurt allemaal dan nog onder de druk van de race met heel hoge hartslagen en veel adrenaline. Maar dan, een twintig minuten na de race horen we Max Verstappen tegen de Nederlandse verslaggever nog steeds boos: Ik was de hele race al sneller. Dat is natuurlijk ook gezegd tegen Sainz, maar er is niks gebeurd. Dan weet je eigenlijk genoeg!
Dan weet je eigenlijk genoeg. Ja, was Max nu echt verbaasd over de weigering van Sainz zijn plek af te staan? Koekje van eigen deeg.
Wat doet het ertoe.
Indien Verstappen gewoon kalm was gebleven, dan had hij zo’n drie ronden na de door hemzelf zo plots geïnitieerde pitstop een goed lopende bandenwissel kunnen doorlopen die hem vóór Grosjean had doen belanden, zo rekenden die 25 man in Faenza uit, waardoor hij vijfde zou zijn geworden als hij Felipe Massa later nog van zich af zou hebben weten te houden.
Intussen hadden beide heren nog Jolyon Palmer ingehaald.
Daarna tikte Max Carlos nog even van achteren aan, brak daarbij een stuk van zijn voorvleugel af, spinde, maakte de daardoor verloren 7 seconden goed op Carlos Sainz in drie rondjes, maar moest aan het eind met de tong uit de mond de tiende plek accepteren. Waarover hij na de race ook nog meldde: dat ene puntje doet me niks!
Max Verstappen is ontegenzeggelijk een getalenteerde rijder. Hij doet de neutrale en de chauvinistische racefan genieten van sterke staaltjes wagenbeheersing en inhaalacties. Hij is lekker zelfverzekerd en er gebeurt met Max telkens wel iets op en rond de baan. Al met al is Max Verstappen er eentje om nauw, Hautnah te volgen.
Laten we vaststellen, dat in Max Verstappen een prachtig roofdier schuilt, een predator die vele, vele prijzen kan verslinden.
Tegelijkertijd liet Max Verstappen zich van zijn puberale puppiekant zien afgelopen zondag en stellen we vast, dat hij nog veel moet leren.
Op zijn leeftijd mag dat. Bij zijn team mag dat en van zijn fanschare mag hij dat. Maar niet te lang,
De wereld van Formule 1 is meedogenloos.
Reageer hier.
Alles weten over Formule 1 in 2022?
Hier, op GP Pits brengt Formule 1 nieuws eneen F1 Magazine F1-seizone 2021 lees je alles over de races, voorbeschouwingen, nabeschouwingen en het brekende nieuws.
Op ons gratis forum lees je alles over formule 1 en nog veel meer. Meld je gratis aan en neem deel aan discussies over de mooiste sport van de wereld!