19 juni 1977
Race 8: Grote Prijs van Zweden
Anderstorp
72 ronden van 4,018 km. Totaal: 289,300 km
Weer: droog, zonnig en warm
Met het begin van de zomer in zicht trekt de Formule 1 medio juni richting het Hoge Noorden, de middernachtzon tegemoet, voor de Grote Prijs van Zweden. De race, die net als voorgaande jaren op het circuit van Anderstorp plaatsvindt, is in 1977 aan zijn vijfde editie toe. Het opvallende circuit is aangelegd rond een vliegveld – het lange rechte stuk terug is in feite een deel van de start- en landingsbaan – en bekleedt daardoor een unieke plaats op de Formule 1-kalender.
Nog een opvallendheid aan de omloop zijn de pitboxen, waar de coureurs bij een pitstop letterlijk doorheen rijden. Doordat deze zich op een kort recht stukje bevinden, ligt de start- en finishlijn bovendien niet hier getrokken maar een eind weg van de pitstraat; nog een uniek gegeven in 1977.
Naast de vaste rijders zijn in Zweden opnieuw enkele nieuwe namen op de inschrijvingslijst waar te nemen. De Fin Mikko Kozarowitsky schrijft zich in met een privé-March en nog een ‘nieuwe’ naam is Jackie Oliver. De teammanager van Shadow kruipt bij zijn eigen team éénmalig terug achter het stuur omdat Riccardo Patrese verstek moet geven wegens Formule 2-verplichtingen. Hoewel Oliver inmiddels al een tijdje niet meer racet, maakt hij het hele weekend een solide indruk. Het geeft nog maar eens aan hoezeer de Formule 1 in die 38 jaar veranderd is…
De kwalificaties
Na de zege van Gunnar Nilsson en de derde plaats van Ronnie Petserson bij de vorige race in België zijn de verwachtingen bij het Zweedse thuispubliek hooggespannen, zoveel is duidelijk. Publiekslieveling Peterson kon nog nooit voor eigen volk winnen, komt hier in 1977 eindelijk verandering in? Alras blijkt dat de verhoudingen van Zolder ook hier in Anderstorp bevestigd worden. Lotus-kopman Mario Andretti is in de trainingen weer oppermachtig en rijdt naar zijn derde pole van het seizoen, zij het minder uitgesproken dominant dan twee weken eerder.
Net als in België is het ook hier Brabham-rijder John Watson die naast de Amerikaan op de eerste startrij terechtkomt en iedereen hoopt dan ook op een herkansing van hun duel van Zolder. Titelverdediger James Hunt, die zich in de nieuwe McLaren M26 eindelijk op zijn gemak begint te voelen, rijdt de derde tijd, voor WK-leider Jody Scheckter (Wolf). Na hen volgen Hans-Joachim Stuck (Brabham), Patrick Depailler (Tyrrell), Gunnar Nilsson (Lotus), Jacques Laffite (Ligier), Jochen Mass (nog steeds in de oude McLaren M23) en Ronnie Peterson (Tyrrell).
Ferrari stelt in Zweden ronduit teleur. Carlos Reutemann rijdt de twaalfde tijd, Niki Lauda slechts de vijftiende, waarmee hij vlak naast Oliver op de achtste startrij terechtkomt. Ter verdediging van de Italianen spreekt dat de Scuderia hier in Zweden traditioneel niet echt uitblinkt in de kwalificaties.
Alex Ribeiro (March), Emilio de Villota (McLaren), Larry Perkins (Surtees), Boy Haye (March), Hector Rebaque (Hesketh), Connie Anderson (BRM) en Kozarowitsky kwalificeren zich niet.
De race
De start in Zweden is een doorslagje van die van de Belgische race, twee weken eerder in Zolder: Watson is als snelste weg, voor Andretti. Maar daar houdt de vergelijking op, want deze keer houden beide heren het netjes en leveren een fair duel voor de leiding, dat door Andretti al in de tweede ronde met gemak wordt gewonnen. De Amerikaan slaat direct een kloof met zijn achtervolgers en het lijkt erop dat behoudens pech niemand hem nog voor de finish terug zal zien.
De Lotus-kopman krijgt bovendien onverwachte rugdekking van zijn teamgenoot Nilsson, die na enkele ronden in botsing komt met Laffite en na een pitstop voor een nieuwe voorvleugel precies achter Andretti met een ronde achterstand weer op het circuit komt.
Na het Lotus-duo volgt Watson als tweede, op de hielen gezeten door Scheckter. Na hen volgen Hunt, Depailler, Mass, Reutemann, Laffite, Stuck en Lauda. De Oostenrijker komt echter niet in het stuk voor en zal voortijdig de race beëindigen.
De strijd om de tweede plaats kent een anticlimax na dertig ronden, wanneer Watson en Scheckter met elkaar in botsing komen. De Noord-Ier kan zijn weg verder zetten, voor de Zuid-Afrikaan is het einde wedstrijd. Ondanks zijn uitvallen behoudt Scheckter de leiding in de WK-stand.
Hunt, die nu tweede is, ziet een zekere podiumplaats verloren gaan door bandenpech. Uit de achtergrond komt echter Jacques Laffite opzetten. De Fanse Ligier-coureur maakt korte metten met Reutemann, Mass en Depailler – die zelf ook nog enkele plaatsen verliest door een stuurfout – en is na iets meer dan veertig ronden tweede na Andretti.
De wedstrijd lijkt beslist, tot Andretti plotseling met nog een paar ronden te gaan de pits in duikt. De Ford Cosworth-motor van de Amerikaan staat iets te rijk afgesteld en verbruikt te veel benzine om de finish te halen. De Lotus-coureur licht naar het einde van de race toe nog het gaspedaal, maar het is verloren moeite. Na zijn tankstop komt hij pas als zedse terug de baan op, wat hem één schamel puntje oplevert – een stuk minder dan de volle lap van negen punten die binnen handbereik lag.
Zo wordt Laffite onverwacht de nieuwe leider en hij maakt de laatste ronden van de race probleemloos vol tot aan de geblokte finishvlag. Voor zowel Laffite, het Ligier-team als motorenfabrikant Matra is het de eerste zege in de Formule 1. Mass, Reutemann, Depailler en Watson nestelen zich nog voor Andretti op de ereplaatsen.
De zege van de Fransen komt voor iedereen als een totale verrassing: voor het team, dat slechts één chassis naar Zweden mee nam in afwachting van de Franse Grote Prijs twee weken later; voor de organisatoren, die het Franse volkslied niet beschikbaar hadden op het erepodium omdat niemand een Franse zege verwachtte, en voor het grootste deel van de Franse pers, die verkoos om naar de 24 Uren van Le Mans af te zakken in plaats van naar de Formule 1…
De uitslag
1. Jacques Laffite (Ligier)
2. Jochen Mass (McLaren)
3. Carlos Reutemann (Ferrari)
4. Patrick Depailler (Tyrrell)
5. John Watson (Brabham)
6. Mario Andretti (Lotus)
7. Clay Regazzoni (Ensign)
8. Jean-Pierre Jarier (ATS-Penske)
9. Jackie Oliver (Shadow)
10. Hans-Joachim Stuck (Brabham)
11. Brett Lunger (McLaren)
12. James Hunt (McLaren)
13. Rupert Keegan (Hesketh)
14. David Purley (LEC)
15. Patrick Nève (March)
16. Harald Ertl (Hesketh)
17. Alan Jones (Shadow)
18. Emerson Fittipaldi (Fittipaldi)
Pole: Mario Andretti (Lotus) 1’25”404
Snelste ronde: Mario Andretti (Lotus) 1’27”607
WK-stand:
Rijders:
Scheckter 32, Lauda 31, Reutemann 27, Andretti 23, Mass 14, Nilsson 13, Depailler 10, Laffite 9, Hunt 9, Fittipaldi 8, Pace 6, Peterson 4, Brambilla 3, Watson 3, Jones 3, Stuck 2, Regazzoni 1, Zorzi 1, Jarier 1
Constructeurs:
Ferrari 50, Lotus 34, Wolf 32, McLaren 21, Tyrrell 14, Brabham 11, Ligier 9, Fittipaldi 8, Shadow 4, Surtees 3, Ensign 1, ATS-Penske 1
Wordt vervolgd…