Als autosportliefhebber zou je het liefst achter het stuur van een echte racer willen zitten en vol gas (of niet) door Eau Rouge willen scheuren. Helaas ontbreekt het de meeste van ons de tijd, maar bovenal het geld om deze droom waar te maken.
Tuurlijk zijn er ook andere mogelijkheden zoals karten, maar dat kan voor de meeste autosportfans ook een probleem zijn. Een kart is niet bepaald goedkoop en niet iedereen woont in de buurt van een kartbaan.
Games geven ons dan de mogelijkheid om je een coureur te wanen, zonder de bijhorende geldzorgen en/of het hielenlikken van de sponsors. Je zit dan in je eigen luie stoel lekker te vechten met Michael Schumacher of Alonso.
Tot enkele jaren geleden moest je het doen met een zeer dikke PC, wilde je de computerervaring meer realistisch maken. Ook dat was een kostbare aangelegenheid, want elk jaar diende je je PC te upgraden met dikke videokaarten en snellere geheugenrepen.
De techniek schreed voort en tegenwoordig koop je een XBOX 360 of PS3, terwijl je je dan toch verzekerd weet van prachtige graphics.
De stuurwielen bleven echter vrij duur en [niet onbelangrijk] omvangrijk. I.p.v. gamen in je luie stoel, moest je welhaast een aparte gameroom hebben omdat de stuurwielen met zuignappen gezekerd werden.
Totdat men bij Microsoft met de Speed Wheel kwam.
Ik was erg enthousiast toen ik dit nieuwe speeltje voor Xbox 360 voor het eerst in mijn handen had. De allereerste gedachte die opkwam was: `waarom hebben ze dit concept niet eerder bedacht?` In plaats van een racestuur dat je ofwel op een tafel voor je of in je schoot moet plaatsen, hou je het Speed Wheel gewoon vast zonder het ergens op te moeten fixeren.
Het gewicht van de Speed Wheel is zeer aangenaam: niet te licht, maar ook niet te zwaar. Net goed dus om lekker lang te racen. Best opvallend, omdat het apparaat best stevig oogt.
Kijk je in detail naar het stuurtje, dan zien je een cirkelvormig centraal gedeelte met daarin het vertrouwde Xbox 360-logo, met aan de linkerkant ervan de `back`- en aan de rechterkant de `start`-toets. Vanuit dit centrale deel vertrekken naar beide kanten goed in de hand liggende grepen. Onderaan de splitsing vinden we een opening terug om twee bijgeleverde AA-batterijen in te plaatsen. Het klepje hiervan klikt op kwaliteitsgevoel verhogende wijze terug op zijn plaats.
Het is evenwel aan te raden om oplaadbare AA-accu’s te kopen. Niet dat de Speed Wheel nu echt batterijen vreet, maar ik merkte op dat de levensduur iets minder was dan de normale controller.
Op de handgrepen, die in mooi matzwart gespoten zijn, vinden we onze vertrouwde Xbox-knoppen terug, weliswaar iets kleiner dan het origineel, maar minstens even toegankelijk. Het indrukken van de gekleurde knoppen voelt aangenaam solide aan, mede omdat ze niet los in hun kom liggen, wat ook weer het kwaliteitsgevoel verhoogt.
Aan de achterkant van beide handgrepen vinden we telkens een trekker terug die net zoals de knoppen aan de voorkant stevig aanvoelen en zeer snel reageren op induwen en loslaten. Bovenop de grepen komen we groene lampjes tegen die groen oplichten wanneer ze geactiveerd worden of als de controller aangezet wordt. Een gimmick, maar niet storend of zo.
Ik miste wel de schouderknoppen; RB en LB. De gamedesigners hebben het meeste wel aangepast aan dit stuurtje, maar bijvoorbeeld de tijd versnellen in de VT of QT van F12011 kan dan niet.
Het moet vermeld worden dat het wel wennen is aan het stuurtje, want het moeilijkste is een goede manier vinden om te spelen zonder snel stijve armen en/of schouders te krijgen. Voor mij was het het beste om de ellebogen te laten rusten op de bovenbenen en aldus voldoende steun te hebben tijdens het racen.
Heb je lak aan een goede houding [en je gezondheid], ga dan gerust hangen in je zetel en geniet van een leuke stuurervaring.
Het enige echte nadeel dat ik tijdens het racen kon vinden, was een kleine vertraging tussen het sturen zelf en het reageren van de voertuigen. Dit kan worden toegeschreven aan de latency van het draadloze concept, maar laat dat de pret zeker niet bederven. Immers bestaat er de mogelijkheid in de game om de controller, het stuurtje dus, aan te passen.
Toch hangt het e.e.a. af van welke game je speelt. F12011 deed het geweldig. Ik kon alle tijden in Time Trial zeer sterk verbeteren, tot wel 4 seconden ten opzichte van de standaardcontroller! Je kunt echt naar de apex van een bocht toe sturen in F12011 en/of RacePro!
GRID liet het tegendeel zien. Het was vrijwel onmogelijk om netjes ‘buiten-binnen-buiten’ te rijden, zonder dat er overstuur optrad. Ik weet dat eerst aan de (verouderde) leeftijd van de game. Maar op het nog oudere RacePro ging het prima.
GRID is dus echt een (idiote) arcade-racer met onrealistische physics.
Het Speed Wheel is eerlijk gezegd niet meteen weggelegd voor de echte sim-diehards, maar zeker meer dan goed genoeg voor de race-hobbyist. Dit leuke speeltje is bovenop nog eens zeer democratisch geprijsd en heeft een adviesprijs van ca. 50 euro. Maar als je goed zoekt via het internet kun je er een bemachtigen voor iets minder dan 40 euro, bij de elektronicaboer die’œtoch niet gek is..
Pro:
– draadloos
– betaalbaar, vergeleken met het huidige aanbod
– van een hoge kwaliteit
– als je eenmaal de juiste zithouding vindt, is het genieten
Contra:
– RB/LB schouderknoppen niet aanwezig
– vertraging tussen beweging en reactie
– zithouding moet je zien uit te zoeken (pijnlijke schouders, onderarmen bij verkeerde houding)