Rond 07.00 uur ‘s-ochtends werd de reis naar Monza wederom ingezet. De zondagochtend werd afgetrapt met de tweede GP2 race, gevolgd door de race van de Porsche Super Cup. Na de mannen in de Porsches was het tijd voor het zootje ongeregeld dat men F1 coureurs noemt.
De heren coureurs kwamen achterop een vrachtwagen langs en zwaaide naar het toegestroomde publiek. De hele ceremonie voorafgaande aan de race werd afgespeeld en op de tribune keken we naar de voorbeschouwing van Sky.
Waar het de voorgaande twee dagen zonnig weer was, was het op zondag wat grijs en grauw. Dit had ertoe geleid dat veel mensen met paraplu en poncho waren afgereisd naar het circuit. Zo af en toe viel er ook een buitje boven Monza. Deze buien waren echter van korte duur. Wanneer de mensen met een poncho er net in waren geslaagd dat ding fatsoenlijk aan te krijgen, hield het op met regenen. Een regenjas was dus niet nodig.
Het asfalt was een beetje nat, maar de rijders reden op weg naar de grid het grijze vlak weer droog. Na de opwarmronde barstte het spektakel los. De tribune zat inmiddels overvol waardoor er mensen plaats moesten nemen op de trap van de tribune. Helaas kreeg ik daardoor bezoek van een gekke Duitser vlak voor mij. Deze man praatte hardop in zichzelf en was ontzettend fanatiek wat tot veel hilariteit leidde rondom de Duitser.
De race werd gedomineerd door Vettel die ronde na ronde uitliep. Daarachter was het Alonso die knap naar de tweede plek reed vlak voor Webber. De Italianen waren trots op Alonso en Ferrari. De Spanjaard werd luidkeels toegejuicht door de tifosi. Ook de puike race van Hamilton en Raikkonen werd gewaardeerd op de Italiaanse tribunes. Achteraan was het vooral Marussia dat dramatisch voor de dag kwam. Chilton en Bianchi konden het tempo van Caterham bij lange na niet bijbenen.
De laatste paar rondes heb ik echter aan mij voorbij laten gaan. Toen wij op zondagochtend arriveerde op de parkeerplaats, vertelde reisleider Lambert dat er vlakbij onze tribune een doorgang was naar het circuit. Dit hek zou worden geopend nadat de laatste auto gepasseerd was in de uitloopronde. Dit had Lambert niet tegen dovemansoren verteld. Ik besloot vlak voor het einde van de race na dit hek te lopen, om de podiumceremonie van dichtbij mee te maken.
Al rennend door de grindbak bij Parabolica zette ik mijn sprint voort naar de podiumceremonie. De finishlijn was ik inmiddels gepasseerd en na een goede conditietraining stond ik ergens tussen de duizenden mensen met mijn mobiele telefoon een filmpje te maken. Ik stond achter het podium en had goed zicht op Webber en Vettel.
De subliem rijdende Vettel werd door de Italianen getrakteerd op boegeroep. Helaas. De tweede plaats van Alonso werd echter begroet met veel meer vreugde. Het was tijd voor het ontkurken van de champagne. Alonso en Webber deelde dit moment met de massaal toegestroomde menigte op het rechte stuk, waardoor ondergetekende goed zicht kreeg op beide heren die champagne het publiek in het spoten.
Na de ceremonie was het tijd om terug te lopen naar de bussen. Ik klom over de vangrail op het rechte stuk en stond te wachten op mijn reisgezelschap die een iets langere voettocht hadden moeten afleggen.
Na de race gingen we terug naar het hotel. Later die avond was er in het andere hotel waar mensen van de groep verbleven een diner. In Hotel Papa genoten wij die avond van een heerlijk diner en praatten we lekker na over de race. De volgende dag ging om 05.00 het wekkertje want we moesten weer naar huis. Helaas.
Lambert Timmers, bedankt voor dit geweldige weekend!
